Hاشعار هادی غریب درد دلتنگی عجب دردیست جانم بر لب است درد دلتنگی عجب دردیست جانم برلب استروزهایم مثل هر روزم پر از رنگ شب است کاش میشد روزگارم را کنارت ساخت ساختبی وفا این دردها بی تو به همراه تب است آنچه از این دل ندانستی خودت بودی و عشقانتظاری نیست از تو آسمان بی کوکب است کاش می دانستی از عمق وجودم می تکم هی به خود میپیچم از دوری نوایم یا رب است سوز سرما اوج گرما. کوه و دشتم یا که شهر پایتختم باشم اما نام تو روی لب است حال این بیچاره و درمانده ات را درک کن هرچه را میگویمت شوخیست از اادامه مطلب

Hاشعار هادی غریب اصلا مرا زحال خودت با خبر مکن اصلا مرا زحال خودت باخبر مکن من در سکوت تلخ خودم غوطه ور شدمبگذار آتش دلم آرام تر شود والله خسته ام و ببین خسته تر شدم هرروز یک چیز جدید و غمی جدید روی دل خراب من آوار میشود از بخت بد دل به کسی داده ام که هی هر لحظه عاشقم شد و بیزار میشودهرکار میکنم به پس چشم او کم است از شدت عشق خودم سیر گشته ام با هر نفس ندیدنش احساس میکنم هستم جوان و از غم او پیر گشته ام یا رب مگر چه کرده ام از کودکی که حال این بنده ات برده زدل عقل و هوش منمیمیرم از نبودنش اصادامه مطلب

Hاشعار هادی غریب ایکه مبهوت تو و آن چهره ی ماه توام همه ی جان منی و من به قربان توام تو بفرما بر دلم هرچه که میخواهی بگو من مطیعت هستم و گوش به فرمان توام من کجا ها که بفکر تو نبودم همه دم باشد هرجا غمت ای یار پریشان توام غصه ی دوری تو ریخت مرا هی برهم دیده بودی تو خودت بسیار ویران توام پا بنه بر روی دل جای تو برخاک نی است من بقربان تو و گرمی دستان توام ایکه در عمق وجودم رخنه کرده عشق تو بیش شعرت گفته ام در پی دیوان توامتار مویی از تو دارم شده آرامش من مست مویت گشته ام ساقی مستان توام در هوایت ادامه مطلب

Hاشعار هادی غریب شالمرا به بوی خودت اعتیاد دادی وکناره از من بیچاره حال بگرفتیکه صورتت هم از این خسته دل دریغم شدمرا بدیدی و بر چهره شال بگرفتینگفته ای بخودت آه از دل زارشچه میکند چه بسازد شبش چسان باشدگمان مبر که از این قصه جان برد سالمکسی که گریه او رو به آسمان باشدخراب کرده ای حالم که گشته ام مدهوشبه شکوه می نهم هرشب سرم به زانویممدام در همه ذهنم مرور خواهی شدبگو چگونه که از خاطرم تورا شویمروا مبودم از این عشق گریه هایی کهبیاد صورت ماهت زچشم می بارممرا چگونه گمان بود با همین حالمتورا بدست خدادامه مطلب

Hاشعار هادی غریب فکرت مرا بیدار کرد حتو خودت خوابیدی و فکرت مرا بیدار کرد از تمام زندگی یادت مرا بیزار کرد غصه ی دوری مرا برهم عجب بسیار ریختتا همانجایی که آرامم فقط سیگار کرد مدتی گفتم بخود آرام میگیرد دلم هر چه رفته یاد چشمانت غمم بسیار کردخواب هایم هم به تصویر هرچه بود از تو کشیدروز بعدش هم دلم اصرار بر دیدار کرد تو نبودی تو نبودی من چه سازم با دلم پای خود کوبید و هی بر دیدنت اصرار کرد او نمی فهمد که تو نه نیستی نزدیک من آنقدر اصرار کرد آخر مرا بیمار کرد پای من را درد توادامه مطلب

دل بیمار مرا جز حرمت نیست هوامن مریض توام و خوش به همین حال و هوااز تو میخواهم از این حال نجاتم ندهینکشی دست به روی سرم از بهر شفامدتی هست که جانم به لبم امده استهی بدل ناله کنم نام تو با شور و نواآرزوی حرمت تاب و توانم بردهنکند کرده ای از خوبتران بنده سواترسم آنروز رسد تاکه نبیبنم حرمتگوشه قبر کنم با دل زارم ماواکه دگر نیست جهنم چه مهم با که بهشتای که بهر تو درآنجا و در آنجا دعوا ادامه مطلب

چهارشنبه بیست و ششم بهمن ۱۴۰۱ - 21:17 - هادی غریب - حیف شد این همه ره با غم تو پیمودم شده خاکستر و از دست تو مانده دودمحیف این عمر که پای تو نشاندم ای دل دیدی یک لحظه هم از دور و برت ناسودماز من انگار جوانی همه از دستم رفت همه اش بود ضرر کو و کجایش سودممست مستان تو دریای نشاط از عشقت تا تو بودی همه شاد از او و بودت بودماثری نیست از ان مرد که پایت می مرد خود جوان ماندی و پیرم تو نمودی زودماز همان روز نخستم غم تو شد پاییز برگ پاییز شدم برد به دریا رودمای سراپای غرور ای نفست ظلمانی کو کجایی تو چه بودی که چنین فرسودممدتی هست که ماهی به شبم هست ولی آفتاب غم تو کرده مرا نابودمهرکجایی که رسیدم شده بن بست مرا که به ناچار مسیر دگری پیمودمکه نشد از دل زارم زتو یک کم غصه کم نشد لج و به آن بیشترش افزودمآجر سخت بنایم همه یک یک افتاد آنقدر ریخت که بنمود مرا مفقودمجگرم سوخت هراندم که بیادت بودم ای که در بی خبری ات همه اشک الودمچون هوای تو به سر زد به دلم گفتم ایست لا جرم فهم تو فهمید زمن مقصودمکه من هربار بیادت که شدم دانستم آخر ترم زیاد تو عجب مردودمتو بمان و تو بخوان و تو فقط باش ببین زندگی کرده ندانسته که رنج الودمدور شو دور شو نزدیک نیایی جانا حال از دست تو چون خنجر زهرالودمحیف شد این همه ره با غم تو پیمودم شده خاکستر و از دست تو مانده دودمحیف این عمر که پای تو نشاندم ای دل دیدی یک لحظه هم از دور و برت ناسودماز من انگار جوانی همه از دستم رفت همه اش بود ضرر کو و کجایش سودممست مستان تو دریای نشاط از عشقت تا توادامه مطلب

بالهایم شکسته و زخمیستبا همین حال روبراه هستممی روم در مسیر خود اماغرق در تصویر ماه ماه هستماندکی صبر کن برای من می رسم گر صبور باشی توقول می دهم کنم شادتغرق عشق و سرور باشی تومی روی کاشی بدانی که من هنوز چشم در راهممی روی از خدای خود اما بازگشتن تو میخواهمتو مرا جانی و همه جانان از چه این را بگو نفهمیدیدیدی از غصه ات پریشانمجای من دیگری تو بگزیدیحال شبها به گوشه ای تنهاسر به زانو غریب بنشینمعجب استرس به من دادیرفته از کف مرا همه دینمچند روزی گذشته و اینکدرد دوری تو نمودم پیرخانه و لحظه های بی عشقتروی قلبم مدام میزد تیرحرفهای نگفته بسیار و نای درد و. دل ندارم منتوکه رفتی جوانی ام هم رفتبه خدای تو می سپارم من ادامه مطلب

گر تو با من مشکلی داری به این مردم چه ربط مشکلات کشور برزیل را بر رم چه ربطگر شکایت داشتی از باعثش کن با وفانیش گر از مار خوردی بر دم کژدم چه ربط غصه ها این روزها بسیادامه مطلب

الامان, از دست این مردم که جولان می دهندشانشان پایین و بر هر قوم فرمان می دهنددستهاشان هست خالی و مدام از هر طرفوعده ی صد سیم و زر بر این و بر آن می دهند خالی از منطق سراپا غرق در جهل عمیق می ادامه مطلب

منو این قصه ناچیز دلم آب شدیم ظاهری داشته از حرف کسان خواب شدیمننوشتیم به پیشانی خود مهر از مهرتا توانسته به باطن همه بی تاب شدیم ملتی هست که مارا کر و کافر دانستآگهی از دل ما عاشق اگر ناب شدیمدسادامه مطلب

در خودم میریزم هر دردی و لب را باز نیستقصه ی این زندگی بی تو مرا آغاز نیستمی رسد پایان همان روزی که هستی نیستمبی تو هادی, در بهشتم زندگی اش ساز نیست بال دارم بهر رفتن لیک ماندم پای تو گر نباشی روادامه مطلب

دل  به زنجیر غمت مسعله ها داشت که منرفته.  رفته دلم.         از دوری تو  آه کشیدچاره درد نبودت  همه شب.     خوابم. بودکان هم هر شب زسرم بسکه نبودی بپریدچند فرسخ زتو دور اینهمه حاشا   کردمبس زدم    زجه همه عالم و   آدم  فهمیدکه منی سوختم   هر ثانیه از این دوریسر هر     هفته دلم تنگ شد و می لرزیدخود به هر خواب زدم  خواب چکارم میکردتا زمانی      که مرا   چشم نفهمی   گریید  من چه باید بنویسم که شکستم  ای دوستجای خالی تو هر لحظه که چشمانم   دید هادی غریب  ۱۳۹۶ ادامه مطلب

هرروز.     من بدون تو یک آه می شودقلبم عجیب کوچک و چون کاه می شود از من بجا مانده دلی سخت تنگ و هیچون یوسف فتاده به در چاه. می شوددانم ندانم که کجا پای می نهم. تنها به آنجا که تو را   راه. می شودیک کوه دوری و یکی دل میان آنباعث به دلتنگی گه. گاه.  می شود.اینجا تمام آدمیان سنگ می زنندبر چهره ای که روز و شبش ماه می شودتنها سکوت تلخ منو  حرف های تو محکوم رعیت به مثل شاه می شود هادی غریب   ۱۳۹۶ ادامه مطلب

دنیای شیرین و می و جام شوکرانچه امتیاز ها که ندادی  به دیگرانیک عده شد قسمتشان کوه دلخوشیاز ما  جویی مقابل دریای بیکرانزحمت و نیمه های شب و خون های دلروی حصیر خالی و نه فرش قیطران بسیار شرمنده شدیم هیچکس ندیدخردیم از شهریه ها  چوب خیزراننه بیمه و نه دلخوشی کار   عاقبتکاری نکرد مجلس و اجلاس تا سرانبا درک پایین چه شود باز غیر از اینجز کار هایی که بماندیم خود در آنمدرک و درس هیچ کدامش  نشد بماحل مشکلی نشد ز پسرها و دخترانبا فیش آب و گاز و تل و برق آخرش سردی بماند و خنده ی تلخی ز بهترانگویی که این پول به دلها عصاره کرد عاشق فتاده بر روی پاهای    دلبرانتا هست این است و یکی نیست این وسطماخود بخود نموده و نه شیر مادران23/9/96 ادامه مطلب