الامان هادی غریب

الامان, از دست این مردم که جولان می دهند
شانشان پایین و بر هر قوم فرمان می دهند
دستهاشان هست خالی و مدام از هر طرف
وعده ی صد سیم و زر بر این و بر آن می دهند

خالی از منطق سراپا غرق در جهل عمیق
می خورم سوگند حتی بوی حیوان می دهند
آری اینانند آنهایی که با پالان خود
ملتی را بی تفکرجنگ و طغیان می دهند

هیچکس اینجا نمی داند چه می آید سرش
عده ای هم بی سبب دارند هی جان می دهند
با اطاعت از کسانی که به زیر افتاده اند
زندگی را ریشه در خون جوانان می دهند

ما نفهم و ما نفهم اما کسانی این وسط
تیر مردن را به جای قرصو درمان می دهند
با که می گویی نشین در جای خود ای ساده دل
این جماعت حرف را با حرف پایان می دهند

جالبش اینجاست بیعت با حرامی می کنند
عزتی بگرفته و بر جای آن نان می دهند
دست عقل و پا و دنیا را ستانند از کسان
جای آنها چسب زخمی بهر یک جان می دهند

در تعجب مانده ام با قافیه هم جور نیست
عقل را ازدست از بهر چه آسان می دهند
شایدم بد کرده اند و هست فرجام اینچنین
بهر خونریزی ناحق سخت تاوان می دهند

تقدیم به اعراب غیر ایرانی
هادی, غریب,
.