هوای حسین #کربلای تو # شعر اربعین # هادی غریب

امسال هم من خجلم نیستم حسین
در بین زائران تو در نینوای تو
با من بگو گناه منه خسته چیست که
هرسال از دور کنم هی هوای تو
آقا بجان مادرت از خویش خسته ام
من زندگی دلی پر از مدعای تو
که آخر نشد قسمت من دست بر ضریح
یکبار من گریه کنم زیر پای تو
می خواستم من چو هزارن که آمدند
از عمق جان حسین بگویم ورای تو
حالا همه ز دفتر من نوحه می برند
آنجا بخوانند به جز من برای تو
یک دفتری تمامی عمرم نوشته ام
چیزی نبود حسین کنم جای فدای تو
می خواستم خودم بکشم داد در فرات
خالی شود عقده ی دل با نوای تو
ترسم تمام عالم و آدم رسند و من
تا پای گور هم بخورم غصه های تو
که آخر همه به دیدن تو مفتخر ومن
جایی برایم نبود در بنای تو
آقا بگو که تلویزیون ها ز اربعین
تصویر دیگر ندهند از صفای تو
گر من نباید برسم دست بوستان
پس خود برس به داد من بینوای تو
از خود سوال کن که بمیرم چه می شود
یک آرزو به دل که شده مبتلای تو
باشد حسین این همه زوار مال تو
می مانمو سکوت غم کربلای تو
هادی غریب

14_8_1396