ماوراء هادى غريب

خوابم نمي برد چقدر سخت مي شود
خوابيد بي دقدقه ي چشمهاي تو
تاصبح ياد تو اگر خوب يا كه بد
آن خنده ها و گاه همان خشمهاي تو

تاصبح لرزه بر بدنم رعشه هاي سخت
تلخ سكوت من و غمم از براي تو
دست خودم كه نيست دلم تنك مي شود
هرچيز هم صحبت من هست جاي تو

با تلخ هاي زندگي ام گشته استرس
بس ميرسد روي مشامم هواى تو
هى ياد مي آرم از آن تلخ رفتنت
حالا چه بايد بكنم با وفاي تو

اينجا تمام شب شده بغض و هزار درد
آن عشق لعنتي و هزاران بلاي تو
تا آخرش همين و همين هست درك كن
تنها بتو فكر نه و ماوراي تو

هادي غريب
١٤/٢/٩٦