موى سفيد هادى غريب

رنگ كن موى مرا كرده سپيد اين دورى
خسته ام خسته نبين چهره به اين مسرورى
تابع رنج شدم چاره ندارم اي دوست
ميكنم جان نزنم حرف از اين مجبورى

ميكنم جان كه نيارم به زبانم اين درد
بردم از غير خودم هرطرف هردستوري
به لجن رفت جوانى همه اهدافم له
هرورق خورد هرانجا كه خودش هرجورى

حال بي حال تنم گنگ سرم ژوليده
خانه تاريك تر از چارور هر گورى
سوى چشمان مرا كم شده از بي تابي
لاجرم نيست كم از مردن من اين كورى

تلخ از زهر حلائل غم دورى ات هست
كى گمان بود ببيند منو اين مهجورى
كشت اين عشق مرا بسكه تويى در خوابم
مردنم به ز جدايى تو و رنجورى

هادى غريب